O człowieka aktywnego, zakorzenionego i nie zagubionego   [25-04-2007]

Towarzystwo Miłośników Ziemi Mieleckiej im. Władysława Szafera należy do Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych RP. W ostatnich dziesięcioleciach odbyło się już osiem Kongresów Regionalnych Towarzystw Kultury. Ostatni z tych kongresów, oraz Walne Zgromadzenie Ruchu, miały miejsce w czerwcu 2006 roku w gościnnych progach Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na Bielanach. Wybrano też nowych członków Rady Krajowej. Województwo Podkarpackie reprezentowali między innymi delegaci z Rzeszowa, Mielca, Jasła, Krosna, Jarosławia i Przemyśla.

W całym kraju istnieje około 2300 stowarzyszeń, które skupiają ponad 700 tysięcy członków. Ponad 250 z nich należy do Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych RP. Ośrodek Dokumentacji Regionalnej z siedzibą w Ciechanowie od lat gromadzi wszelkie materiały nadsyłane z regionów. W najbliższym czasie ukażą się materiały z ostatniego, VIII Kongresu, szczególnie referaty prof. dr. hab. Henryka Skorowskiego z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, prof. dr. hab.Andrzeja Tyszki z Uniwersytetu Warszawskiego, prof. dr. hab.Jerzego Damrosza z PWSZ w Płocku, o. prof.dr. Leona Dyczewskiego z KUL i prof. dr. Kazimierza Denka z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także głosy w dyskusji plenarnej i sprawozdania z obrad zespołów problemowych. Obrady zespołów odbywały się w różnych miejscach w Warszawie, między innymi w Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Niepodległości i Sali Lustrzanej Pałacu Staszica. Spotkania te były niezwykle ważne dla ożywienia ruchu regionalnego i właściwego zrozumienia jego wagi. Opowiadały na pytanie, na ile regionalizm jest szansą na zdynamizowanie funkcji państwa w XXI wieku. Regionalizm to nie tylko folklor, obrzędowość, subkultura i paraideologia. Może on zadecydować o dynamizmie życia społecznego poprzez ideę autonomii regionu, wyzwalania pełnej, swobodnej aktywności ludzkiej. Upodmiotowiony człowiek, instytucja obywatelska, w dziedzinie polityki na przykład, ma prawo afirmowania i uczestniczenia - lub nie uczestniczenia - w czymś, czego nie akceptuje. Właściwie pojęty regionalizm nie prowadzi do separatyzmu i nacjonalizmu i ma wielka wartość w kontekście integracji europejskiej.

W dyskusji wypowiadali się delegaci z całej Polski - od Kaszub - po Orawę, od Legnicy i Lubina - do Chełma i Włodawy. Delegatka z Mielca, Bogumiła Gajowiec, przedstawiła region, najważniejsze wydarzenia i postacie z jego przeszłości, szczególnie związki z tą ziemią: Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, Samuela Bogumiła Lindego, Ignacego Łukasiewicza i Władysława Sikorskiego, a także osiągnięcia i problemy nowszej historii oraz współczesności, osiągnięcia TMZM im. Wł. Szafera w czterdziestoleciu jego istnienia. Ustosunkowała się do projektów zmierzających do aktywizowania regionów i wychowania patriotycznego młodzieży. Poparła na przykład projekt wprowadzenia do szkół lekcji regionalizmu, zwiększenia liczby godzin nauczania historii, szczególnie nowszej historii Polski. Wprowadzenie osobnych godzin "wychowania patriotycznego" uznała za nieporozumienie, gdyż patriotyzmu winni uczyć wszyscy nauczyciele i wszyscy rodzice ( jeżeli sami są patriotami ), w każdej sytuacji, na wszystkich lekcjach, głównie swym przykładem, tym, jak żyją, jak pracują i co robią bezinteresownie dla wspólnego dobra.

Bogumiła Gajowiec